Przejdź do głównej zawartości

Dżuma świń - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW

Dżuma świń - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW
Dżuma świń - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW Afrykański pomór świń (dżuma świń) Dżuma świń (Pestis africana suum) to wirusowa, posocznicowa choroba świń i dzików o przebiegu ostrym lub przewlekłym. Zmiany sekcyjne są podobne do klasycznego pomoru świń. Występuje bardzo silna wybroczynowość, pericarditis, zapalenia płuc i stawów. Choroba ta po raz pierwszy była obserwowana w 1833 r, a potem w Kenii w 1910 roku u świń, które miały kontakt z dzikimi afrykańskimi świniami. Do roku 1957 choroba ta dotyczyła tylko pewnych regionów Afryki. W roku 1957 po raz pierwszy wystąpiła w Europie w Portugalii. W 1960 w Hiszpanii, 1964 we Francji, w 1967 roku we Włoszech. W 2012 roku afrykański pomór świń zaobserwowano w Rosji – m.in. na Kubaniu i w obwodzie twerskim oraz na Ukrainie. Najprawdopodobniej występowała również w innych krajach
pasozyty.org.pl Przegląd pasożytów: Pasożyty u dzieci – objawy zakażenia. Tasiemce: Mesocestoides lineatus. Przywry: Hasstilesia tricolor. Obleńce i nicienie: Capillaria hepatica. Pierwotniaki: Entamoeba gingivalis (pełzak dziąsłowy). Pasożytnicze Wszy: Dżuma świń.

BRM-MED Sp. z o.o.
Jana Chrystiana Szucha 11A/24
00-580 Warszawa
Tel. 535 40 40 40
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dracunculus Medinensis - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW

Dracunculus Medinensis - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW Dracunculus medinensis (guinea worm) Dracunculus medinensis (riszta, robak z Medyny) należy do nitkowców, jednej z podgrupy nicieni. Pasożytuje w układzie limfatycznym lub tkance łącznej. Posiada nitkowate ciało o długości od 30 do 100 centymetrów. Występuje w kilku krajach pasa zwrotnikowego w Afryce, a dawniej także w Azji Środkowej, ale obecnie głównie w Sudanie, Nigerii i Nigrze. Do zarażenia człowieka dochodzi podczas spożycia wody, w której znajdują się skorupiaki Cyclops. Larwy przebijają ścianę żołądka lub jelit, łączą się w pary i dojrzewają. Osobniki męskie giną, natomiast samice rosną przez około 1 rok i w końcu lokalizują się w tkance podskórnej, najczęściej kończyn. Na skórze gdzie znajduje się początek pasożyta powstaje pęcherzyk, który następnie pęka i powstaje owrzodzenie, BRM Med Przegląd pasożytów: Leczenie. Tasiemce: Tasiemiec rybi. Przywry: Przywra krwi – schistosomatoza. Obleńce i nicienie: Tęgoryjec psi. Pierwotni...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Moniezia Expansa - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW

Moniezia Expansa - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW Moniezia expansa jest obecny na terenie całego świata i jest powszechnie znany jako tasiemiec owiec, kóz i bydła. Świnie także mogą być zainfekowane oraz ludzie. Zakażenie u ludzi ma powszechny charakter, czego nie ujawniają oficjalne informacje naukowe i dane parazytologiczne. Moniezia expansa posiada typowy scolex, a następnie szyję i bardzo szerokie segmenty do 2.5cm. Jest to dość duży tasiemiec o długości nawet do 4-5m, inne źródła mówią o długości do 6-10m. Nie ma wiarygodnych informacji na temat długości życia tego tasiemca, ale wspomniane maksymalne długości uzyskuje on zapewne dopiero po paru latach życia. Tasiemiec posiada zarówno męskie jak i żeńskie narządy rozrodcze u każdego osobnika i jest zdolny samodzielnie do reprodukcji. Cały cykl życia wymaga dwóch żywicieli, ssaków, w BRM Med Przegląd pasożytów: Leczenie. Tasiemce: Tasiemiec karłowaty, szczurzy. Przywry: Echinostoma Revolutum – Echinostomiasis. Obleńce i nicienie: Tęgoryj...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Tasiemiec Rybi - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW

Tasiemiec Rybi - ENCYKLOPEDIA PASOŻYTÓW Tasiemiec rybi (nazywany czasem rzemieńcem, ligula), który występuje u ryby w jej wnętrznościach, a także u ptaków wodnych, dla człowieka nie jest zwykle groźny. Mięso takiej ryby można więc teoretycznie jeść, pomijając względy estetyczne. Są obszary gdzie spożywa się również tego tasiemca, jako przekąskę. Pośród tasiemców obecnych u ryb, groźny dla człowieka jest natomiast tasiemiec bruzdogłowy. Nie jest on typowym tasiemcem rybim, ale ryba jest dla niego żywicielem pośrednim. Cysty bruzdogłowca szerokiego odkładają się w mięśniach ryby. Zakażamy się jedząc ryby na surowo lub niedowędzone. Dla własnego bezpieczeństwa lepiej zakażonej tasiemcem ryby więc nie jeść, szczególnie kiedy nie wiadomo jakim typem tasiemca jest zakażona. pasozyty.org.pl Przegląd pasożytów: Leczenie. Tasiemce: Tasiemiec uzbrojony. Przywry: Schistosoma mansoni. Obleńce i nicienie: Glista psia. Pierwotniaki: Entamoeba Coli. Pasożytnicze Wszy: Pchła ludzka. BRM-MED Sp. z...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej